GÜLLÜ KAMİL

GÜLLÜ KAMİL.

 

   İzmir’in en güzel, en hareketli mekânlarından biri olan Kemer altı çarşısı sürekli uğradığım mekânlardan biridir. Bayraklıda ikamet etmeme rağmen haftada bir gün Osmanlı usulü fincanda pişen kahve içmeye giderim. En güzel kahveyi de deneme, yanılma yöntemiyle keşfettim ki; kahvecilerle nerdeyse ahbap olduk. Uzaktan görseler,”Buyur” edip, orta kahvemi suyumu getirirler. Sokak çalgıcıları birkaç kişilik ekip meşke başlar… Dilsiz kaval, kanun, bendir ve darbuka eşliğinde şarkılara dem tutarım.

   Kızlar Ağası hanı girişindeki bu mekânları seviyorum. Uzun süredir gelip gittiğim için de orda birçok şahsiyeti, esnafı tanıyorum. Mendilciler, biletçiler, falcılar, köfteciler…Yalnız biri var ki bazen tesadüf eder,görürüm.Elektrikli tekerlekli sandalyesi,yakasında bir kırmızı bir gül gelip geçer.Ayakları diz kapağından kesilmiş,tekerlekli sandalyesine teyp ve hoparlör bağlamış,piyango bileti,nazar boncuğu filan satar.Teybinde sürekli “Biz ayrılamayız” şarkısı çalar.Gelip geçer.

   Takıldığım kefe”nin sahibine sordum? Kim bu adam?

Anlattı; O bizim Güllü Kamil.65 yaşlarında..Şu Kemer Altı çarşısının ilk esnaflarından varlıklı birinin oğlu.Şimdi tek başına babasından kalan evde hayata tutunmaya çalışıyor.

-Eşi, çocukları falan yok mu?

-Bekâr. Hiç evlenmedi.4-5 sene önce de sigara ve şeker hastalığına bağlı ayaklarını kestiler. Aslında bu çarşının en yakışıklı, en mert delikanlısıydı. Ta ki, bir gün yakasındaki o kırmızı gülü takana kadar. Nasıl yani? Dedim.


   Kamil babası ile birlikte şu arka sokaktaki manifatura dükkanında çalışıyordu.Askerden geldikten sonra bir kıza tutuldu..Güllüye. Güllü saat kulesinin orda sokaklarda gül satan dünyalar güzeli bir kızdı.Her gün işe gelirken Kamil’in yolunu gözler,yakasına bir kırmız gül takardı..Sevdalarını bu çarşıda duymayan,bilmeyen yoktu.


   Kamil babasına meseleyi açar, Güllü ile evlenmek istediğini söyler. Söylemesiyle tokadı yemesi bir olur. Sen nasıl yakıştırırsın kendine bu kızı. Bizim çevremiz var, kime ne anlatırız. Etrafında o kadar emsalin varken niye bir çiçekçi kız? Eğer onunla evlenirsen hakkımı helal etmem sana der.


   O güne kadar içki, sigara içmeyen Kamil meyhanelerden çıkmaz olur. Uzatmadan, babası ölür bir kız kardeşi vardı, dükkânı o işletir. Kamil dükkâna uğramaz. Dükkân kapanır.

   
   Güllü durumu öğrenince Verem olup, günden güne çöker. Elinden gelen bir şey yoktur, sevgisini yüreğine atar, bir daha çiçek satmaz. Kamil desen, babasına verdiği sözden çıkamaz, babasının bedduasında çekinir. Aslında çok inançlı biri olmasına rağmen, unutmak için olsa gerek, içki sigara onu bitirir.Ayakları olmasa da aslında o her gün sokak,sokak gezip,Güllüyü arar.O’nun geçtiği sokakları adım,adım dolaşır.Yüzüne dikkat et,bazen ağlamaklı olur sokağın başında,bazen tebessüm eder caddenin tam ortasında sebepsizce..Kim bilir neler geçiyor garibin aklından..Ya Güllü? Deyiverdim.


     Güllü sağ, hiç evlenmedi. Hiç evden dışarı çıkmaz, anasından babasından kalma tenekeli mahallede yaşayıp gidiyor. En son Büyükşehir Belediye Başkanı durumu öğrenince biraz iaşe, biraz da maaş bağlamış diyorlar aşka saygı adına. Allah razı olsun.


     Güllü Kamil lakabı oradan geliyor. Kamil gülünü yakasından hiç ayırmaz. Her zaman şık ve temiz giyinir. Güllü bekâr, Kamil bekâr altmış beş yaş, yirmisini çık kırk beş senelik böylesine sevda çekilir mi be! Bu insanların bir benzeri daha yok. Masallarda kalmış.

 

   Ben sormadan, bir şeye açıklık getirdi. Çok kişi uğraştı bu iki seveni bir araya getirmek için. Güllünün gururu, Kamil’in inadı derken. Olmadı.İzmir,İzmir olalı da kim bilir böyle bir aşk yaşanmadı.

 

 Her zaman keyifle içtiğim kahvem boğazıma dizildi.Gel de şair olma kardeşim.Gel de türkü yakma.. İnsanların ve sevdaların basitleştiği son günlerde böylesine bir aşk hikâyesi beni derinden etkiledi.

 

                                                                                                Muharrem Karaoğlan

                                                                                                   8-04-2012

 

You can leave comments by clicking here, leave a trackback at http://wp.maviiklimler.net/guellue-kaml/trackback/ or subscibe to the RSS Comments Feed for this post.