İNCİR REÇELİ..Hikmet Metin Çavdar

Günlerden çarşamba, saat 11:30 yanlız bir havaalanı … geçmişe yolculuk…anılar tazeleniyor zihnimde, ıp kulağımda, biliyormusun ne çalıyor ( I LOLE YOU ) sana ne hatırlatıyor? Ne güzel bir gündü …Detaylı yazmıyorum kimse bu anıyı bilmesin çok güzeldi ,değimli?bırakıyorum merak etsinler bu kadar özelimize girmesin kimse..

Bu arada devamlı anons ediliyor,havaalanı çok kalabalık, herkez biryerlere gidiyor, seyrediyorum farklı yüzler farklı hayatlar …

Hep düşünmüşümdür bir ressam açaba kaç farklı yüz çizebilir diye ve burada her zaman olduğu gibi yaradana bir kez daha hayran oluyorum,inanmak için ne çok sebep var sanki.

Yanımda bir bebek var daha hiç anısı yok, acaba onu neler bekliyor, güzel,acı,tatlı bir sürü duygular yaşayacak ayrı ayrı..Oysa şu an bana ve etrafa öyle güzel gülerek bakıyor ki,tüm sevimliliği,şirinliği ile etrafa gülücükler atarak..

Şimdi bir aile geldi yanıma,anne baba ve üç çocuk bebeğin sapsarı saçları var, ikisi kız tahminen 9 ile 12 yaşlarında ince ve zarifler…Ne çocuk ne de genç kızlar ..Ben o yaşlarda hep büyük olmak istemiştim, süslenmek bana yasak olanları yaşamak,yaşıtlarıma hava atmak için.. Şimdi bakıyorum da,her yaşı yaşamamış olmaktan üzülüyorum sanki ama…Yok yok okadar da değil,keşke diyorum….

Yavaş yavaş salon iyice boşalmaya başladı.Son çağrılar yapılıyor, bir kaç kişi koşutuyor,nedense geç kalmışlar…

Onların bu hali benim amerikadaki bir anımızı anımsattı bana.Bizde seninle koşarak yetişmiştik uçağa,girince hostes su getirmişti kendime gelmem için sonra bu halimize ne çok gülmüştük…

Ayrılıkları sevmiyorum,içimde bir hüzün dolar, senden ayrılmak zor gelir bana..Ben hep kavuşmaları sevdim,sana kavuşmak,seni özlemek,sana kavuşmak gibi özlemlerim oldu her zaman..Tek tesellim yakında gelecek olman..

Biliyorsun ben marinaları çok severim, birde havaifişekleri..Orlando da bir gece ne muhteşem bir gösteri izlemiştik, bir sepetin içersinden rengarenk binlerce çiceklerle üzerimize konfeti gibi yağmıştı.Biz birbirimize sımsıkı sarılmış bu muhteşem düş bahçesinde,başımızda yıldızdan çiçekler ile taçlandırılmıştık ne güzel bir gece idi degilmi?

 

O anımızı hayal ederken,birden yine ses ile irkildim,
uçağa gelmemiz anons ediliyor. Gidiyordum,yakında geleceğini bile bile.Hüzünlüyüm yinede Aşık’lar şehri İstanbul’dan ve senden ayrılırken..

 

Dünümüzü hatırladım,her zaman çok sevdiğimiz Fenerbahce ve romatika parkıda gezerken,Kadıköy Caddebostan da bulunan CKM kültür merkezinde İncir reçeli flimini Sinemada izlerken daha sonra Kızkulesi,en son gittiğimiz Four Season Oteli,Deniz karşı,piyanoda müzik çalan bayanı dinlerken,cayımızı içip,resimler de cekmiştik.Vapurla üsküdarda,el ele gezerken,genç bir kızın yanıma gelip,sevgilimisiniz yoksa yeni evlimisiniz diye gelip sorması,sonrada dönüp ne kadar mutlu bir ailesiniz diyerek,bende sizler gibi acaba böyle mutlu olabilecekmiyim demesi insanların bizim kadar mutlu olamadıklarınıda yansıtıyordu..

 

Şimdi ben sana yeniden,sımsıkı sarılmak istiyorum… İçimdeki özlemini bir bilsen bu kadar zor gelmeyecekti bana senden ayrılmak,çok yakında kavuşacagımızı bildiğim halde..

 

Yok yok ağlamıyorum..sana söz vermiştim. zaten yanımda sevgin , güzel sözlerin ve binlerce anımız hepsi yanımda …Dün gece dans edişimiz senin kulağıma fısıldadığın güzel cümlelerini aldım…..Tekerlekler dönmeye başladı, istanbulu tepeden seyrederken …..

 




 

You can leave comments by clicking here, leave a trackback at http://wp.maviiklimler.net/ncr-recelhikmet-metin-cavdar/trackback/ or subscibe to the RSS Comments Feed for this post.