Oruç Baba’dan Aforizmalar-6

-En çok kendimden korkarım; çünkü bana en büyük kötülüğü yapan hep “ben”olmuşumdur. 

- En iyi merhamet avcıları zayıf insanlar arasından çıkar. 

-İyilik, doğruluk, erdem gibi değerler önceleri insanlar tarafından uydurulmuşlar, sonradan ise bu değerler mutlu yaşamak için insanların vaz geçilmezleri olmuşlardır. 

-Yapılan bir eylemin gerisinde düşünce yoksa, o eylemin doğurduğu sonuç ne kadar büyük olursa olsun fazla bir önem taşımaz. 

-Bilmeyip de öğretmeye kalkanın bir kaatilden farkı yoktur. Çünkü öldürmek sadece bedeni yok etmek değildir. 

-Soru soramıyorsan benimle konuşma; çünkü sözlerin ateşli bir hastanın sayıklamalarından farksız geliyor bana. 

-Acı da zevk verir. Yeter ki ondan haz duymayı öğrenmesini bil. 

-Hainleri bağışlayarak onların düşmanlıklarını artırmış olursunuz. 

-Öfkelendin mi? Birkaç saniye düşün, sadece birkaç saniye lütfen! Onun bir 
“öfke”olduğunu aklına getir. Göreceksin ki artık eskisi kadar öfkeli değilsin. 

-Mezardakilere bir bak! Ellerinde tutmak istedikleri şeylerden hangisine sahipler? Kaybetmekten korktuklarından hangisini kaybetmemişler? 

-Deniz dibinden inci çıkarmak isteyen, vurgun yemeyi göze almalıdır. 

-İftiraya uğrayan bir insanın yeri cennet olmalıdır. Çünkü bu haksızlığı telafi edebilecek başka hiçbir şey yoktur. 

-İnsan söylediği midir, düşündüğü müdür, yoksa yaptığı mıdır? Ben çözemedim! 

-Eğer bir şeyi gerçekten istiyorsanız, çok istiyorsanız, ısrarla istiyorsanız, o şey mutlaka gerçekleşir. Lütfen devam ediniz… 

** 

You can leave comments by clicking here, leave a trackback at http://wp.maviiklimler.net/oruabadan-aforizmalar-6/trackback/ or subscibe to the RSS Comments Feed for this post.