Oruç Baba’dan Aforizmalar-44

*Bilmiyorsan sus, az biliyorsan gene sus; çok biliyorsan seni susturabilene aşkolsun!
*Gerçek dost, sarılmasından bellidir. Onun gerçek bir dost olup olmadığını anlamak için başka bir şeye gerek yok!
*Pişmanlık mı duyuyorsun, yeniden dünyaya gelseydim “şunu, şunu yapmazdım” mı diyorsun? Boş ver bunları! Şu andan itibaren yeniden doğmuş kabul et kendini ve düşlerindeki ideal hayatını yaşamaya bak!
*Sevgi ve pişmanlık… Biri varsa diğeri kesinlikle yoktur.
*Mutluluk hakkında ahkâm kesenler, siz kendiniz gerçekten hiç mutlu oldunuz mu?
*”Anlat, ben seni dinlerim.” Dedi, ama hep kendi mi anlattı?
*Dürüstlük ödüllendirilmesi gereken bir erdem değil; ahlâkî bir ödevdir.
*Gölgeleriyle övünenlerin saltanatı, güneş batıncaya kadardır.
*Aşkı bana anlatmakla vakit geçirme; git ve yaşa!
*Cahille tartışma, ahmakla ortak iş yapma; arif olanı başının tacı, seni seveni de kalbinin sultanı yap.
*Doğayı dedemden aldığım şekliyle, torunlarıma bırakamadığım için suçluluk duyuyorum.
*Ölümün hayırlısını dilemek, en sık edeceğin dua olsun.
*Vicdan, her gün defalarca kurulan bir mahkemedir. Üstelik delilleri de öyle sağlamdır ki…
*Gemiye bindiysen, kaptana güvenmek, yapacağın en doğru iştir.
*Yanlış yapandan değil, yaptığı yanlışı doğru sanandan çekinirim.
*Düşmanın kazandığın zaferi kabul etmezse, bu işte bir eksiklik var demektir.
*Ölümle fazla uğraşma, vakti geldiğinde zaten o seninle uğraşacak.
*Umut güneşi ile ısınanların sayısı, umutsuzluk denizinde boğulanların yanında o kadar az ki!
*Kendi özgürlüğünün de sınırlarını çizebilen, gerçekten özgür insandır.
*Alkışlayarak iktidara getiren kitlelerin, yuhalayarak sehpaya götürdükleri o kadar çok insan var ki!
*Erdemsiz insanın, erdemden söz etmesi ne kadar da komik!
*Zaman ve insanlar konusunda şunu unutma: Kaybedip de bulduklarımız vardır, kaybedip de bulma umudumuz olanlar vardır ve bir de kaybedip de asla bulamayacaklarımız vardır.
*Bilgini susmasından, cahili de konuşmasından tanırım.
*Ceza bir öğretme yöntemidir; ama en kötüsü.
*Bilgi tüm insanlık tarihi boyunca birikmiştir. Bu birikimde tüm insanlığın katkısı vardır. O nedenle de bilgi tek bir ulusun malı olamaz.
*Yersiz övgü, gurur kırıcı bir hakarettir.
*Bilginin ışığı sana kendiliğinden gelmez; sen onu istemeli ve aramalısın.
*Yanlıştan doğruya gideni gördüm; yalandan doğruya gidene ise hiç rastlamadım.
*Suçu işleyenin dışında da başka suçlular aranmalıdır.
*Kaleminle yazmaya başladıysan, silgini almayı unutma!
*Hak, er veya geç zulmü alt edecektir. Zalimin korkusu bundandır.
*Bilgi ağacı meyve verir; paylaşmak için.
*Ertelemeyi, ertelemeyi hiç denedin mi?
*İhtiyacı olana malından, hak edene bilginden, değerini bilecek olana da sevginden ver.
*Sabır ile acizliği birbirine karıştırma. Sabretmek, aciz insanların işi değildir; çünkü sabırlı olmak, güçlü olmayı gerektirir.
*Din ticaretinin kârı, bu dünyada kalır; ama zararı öteki dünyada ödetilir.
*Sen elini uzat, bir tutan elbet bulunur.
*Düşlerindeki sevgiliyle gerçekteki birbirinden farklı mı? En iyisi sen, gene yat ve düş görmeye devam et!
*Emaneti namusunu korur gibi korumalısın.
*Ahmaklarla dalaşırsan, sen de onların safında yer almış olursun.
*Gül, dalında güzeldir. Dalından koparılan güle ben gül demem…

You can leave comments by clicking here, leave a trackback at http://wp.maviiklimler.net/oruc-babadan-aforizmalar-44/trackback/ or subscibe to the RSS Comments Feed for this post.